• KikKle • 的个人资料––––•(-• KikKle MÐzine :...照片日志列表更多 工具 帮助

––––•(-• KikKle MÐzine :: Production House •-)•––––

... ที่ทำการชั่วคราวงานเลี้ยงรุ่น ...
第 1 张,共 16 张
更多相册 (50)
6月21日

3 ฤดู

รู้ไหมว่าประเทศไทยมี 3 ฤดู

นั่นก็คือ ร้อน ฝน และ หนาว

โดยเรียงลำดับ ก็ไล่วนกันไปอย่างที่ว่าด้านบน

สามฤดูพอดีเป๊ะ ...


ฤดูร้อนเนี่ย
แผดแสง แรง ร้อน ร้อนเกินกว่าใครหลายคนจะทนไหว
แต่ใครๆก็ต้องการแสงแดด ต้องการความอบอุ่นสดใสของมัน

ฤดูฝน
ฝนอาจเป็นความชุ่มฉ่ำใจ หรือเป็นอุปสรรคของการใช้ชีวิตในวันๆหนึ่ง
ก็แล้วแต่คนจะมอง
ฝนโปรยแต่เพียงพรำๆ สดชื่น แต่ก็อาจทำให้เป็นหวัด
ฝนตกหนักแรง อาจทำให้หมู่บ้านนั้นมีน้ำกินน้ำใช้ แต่ก็อาจนำมาซึ่งอุทกภัยร้ายแรงเช่นเดียวกัน

ฤดูหนาว
ใครๆก็รักฤดูหนาว
สดชื่น อากาศดี ยิ่งกว่าฝนและร้อนเป็นไหนๆ
แต่อย่าให้หนาวมาก
เพราะความหนาว ฆ่าคนได้เลือดเย็นกว่าความร้อนและสายฝนยิ่งนัก


ทั้ง 3 ฤดูมักโดนลูกหลงของกันและกันเสมอ

ฤดูหนาวกับฤดูร้อนก็ซัดกันเข้าไป อันนึงเย็นแสนเย็น ไม่บอกไม่กล่าว ส่วนฤดูร้อนก็ร้อนแรงเข้าไป ขนาดลดลงแล้ว ฤดูร้อนก็ยังเป็นฤดูร้อน
หนาวนะ ก็แสนหนาว หนาวอยู่อย่างนั้น ไม่ลดลงเลยสักนิด
อยู่ด้วยกัน ยาก
จับให้มาเจอกันที ช่วงหลังๆนี้แทบเกิดลมมรสุม ชาวบ้านเดือดร้อนไปทั่ว
แต่ตีกันไปตีกันมาอย่างนั้นแหละ ดีแล้ว
เพราะแปลว่าทั้งสองฤดูก็ยังมาเจอกันอยู่
โลกนี้ ถ้าให้ร้อน หรือหนาวอย่างเดียว คนก็คงตายไปข้าง


ฤดูร้อนกับฤดูฝน
ฝนตกเย็นๆอยู่ดีๆ แดดมา พาไอฝนหายไปซะงั้น
ความร้อนช่างไม่ปราณีกับละอองฝนเสียเลย
เจอทีไร ละอองฝนก็สลายหายตัวไปทุกที
เล่นเอาแผ่นดินแถวนั้นแล้งไปนาน
จนพอชาวบ้านแถวนั้นบ่น ลมร้อนจึงยอมผ่อนกำลังลง สายฝนจึงกลับมา
ถึงแดดร้อนจะใจร้ายกับสายฝนเพียงใดก็ตาม
แต่สายฝนก็รักไอแดดร้อน รักมากด้วยนะ
เพราะสายฝนกับไอแดดก็รู้จักกันมานานตั้งแต่สมัยไหน
และที่สำคัญที่สุด
เพราะถ้าไม่มีไอแดด ใครจะเป็นคนระเหยน้ำขึ้นมาให้เกิดสายฝนเล่า

ปัจจุบัน แดดร้อน ก็ยังร้อนอยู่อย่างนั้น เหมือนเดิม
สายฝนยังโดนลูกหลงอยู่เป็นครั้งคราว ทั้งๆที่แสงแดดก็สัญญาไว้แล้วว่าจะไม่แผดแสงกล้าเกินความจำเป็นอีก
แต่สายฝนก็ทำใจ
เพราะไม่อยากแยกจากจากไอร้อนอีก
ไม่มีทาง ... จนกว่าธรรมชาติบนโลกนี้จะถึงกาลดับสูญ

สายฝนนี่ก็โดนไอหนาวเล่นงานไม่ใช่น้อย
เวลาฝนตก มักมาพร้อมกับไอเย็นๆเสมอ นั่นใช่
แต่เวลาไอเย็นมากเกินไป สายฝนก็กลัวแสนกลัว กลัวจะต้องกลายเป็นหิมะไปด้วย
แล้วบางที ไอเย็นก็แล้งแสนแล้ง แล้งเหลือเกิน แล้งกว่าที่จะให้สายฝนพรำได้
จนหลังๆ สายฝนชักจะกลัวไอหนาวเสียแล้ว
ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโลกร้อนหรือเปล่า ฤดูหนาวมันถึงได้น้าว หนาว มากขึ้นทุกทีๆ
หนาวพัดมาให้สายฝนสะท้านโดยไม่รู้ตัว
แต่ทุกทีสายฝนก็จะรออยู่ตรงนั้น ตกตรงนั้น
ก็เคยสังเกตไหมว่าฝนมันจะตกที่ไหน ก็ตกที่นั่น เมฆฝนไม่เคยหนีลมหนาวเลย
ก็นั่นคือธรรมชาติของสายฝน ที่ไม่หนีลมหนาว แม้จะหนาวมากเพียงใดก็ตาม

ไม่ใช่เหตุผลทางวิทยาศาสตร์
แต่เป็นเพราะเมฆฝนรักลมหนาว มากเกินกว่าเมฆฝนจะปลิวหนีไปไหน
และสายฝนก็ปรารถนาที่จะโปรยลงมาพร้อมกับความหนาวเย็นอยู่เสมอ
ก็ความตั้งใจของสายฝน คือการที่จะอยู่เคียงข้างเมฆฝนตลอดไป นี่นา

 


ร้อน ฝน หนาว แยกกันไม่ออกเลย
อยู่บนโลกใบเดียวกัน
คอยค้ำจุนให้โลกนี้ดำเนินไปได้ตามปกติ

6月1日

... แก้วร้าว...

แก้วที่มันร้าว ไม่นานก็คงจะแตก
ใจที่มันร้าว ไม่นานก็คงจะแหลก
 
แก้วแตก ใจแหลกสลายไปแล้ว
 
แหลกสลาย ไม่มีวันหวนคืน...

คนเรามีขีดจำกัดของความรู้สึก

เราทนมานาน และเราก็ไม่ได้ทนธรรมดา  ... ทนด้วยความรัก ความห่วงใยที่สุดเท่าที่คนๆนึงจะให้ได้
เมื่อความรักความห่วงใยถูกตอบกลับด้วยความเฉยชาเอย คำพูดที่รุนแรงเอย การกระทำที่ไม่รักษาน้ำใจเอย นานๆเข้า
มันก็ถึงเวลาต้องถึงจุดจบ
 
นานมากแล้ว นานเกินพอจริงๆ
 
เก็บไปเสียใจคนเดียวไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
เคยพูดให้ถนอมน้ำใจกันบ้างแล้ว เตือนแล้ว
ว่าความรู้สึกคนนี้มันก็เประบางมากอยู่แล้ว
ยิ่งกับคนที่รักและหวังดี
ความรู้สึกที่เปราะบาง มันก็ยิ่งบางมากขึ้นเป็นทวีคุณ

แล้วเราก็เลือกให้วันนี้ หยุดเรื่องทั้งหมดไว้
อย่างน้อย
ตอนนี้ก็สบายใจ

แม้จะเหงา ไม่มีคนๆนึงให้ต้องเทคแคร์ ดูแล ช่วยเหลือ ห่วงใย ...
แต่มันก็ดีกว่า
การที่ต้องเสียใจ กับอะไรแบบเดิมๆอีก
 
 
 
วันเวลาได้นำพาทุกอย่าง
ได้นำทางเราสู่ความรัก
ได้สร้างความสัมพันธ์ สองเราให้ต้องการ
จะเดินร่วมทางตลอดไป

เวลาเดินไปจิตใจเรานั้นเปลี่ยน
ต่างคนมีทางที่ต่างกัน
ถึงแม้จะตั้งใจ ควบคุมมันเท่าไร
แต่มันไม่ดีขึ้นมาเลย

ได้มองเธอทุกครั้ง ในหัวใจฉันยังเจ็บ
ยังคงคิดถึงวันเรารักกัน
แต่มันถึงวันนี้ ถึงเวลาต้องจากกัน
ไม่มึวันเวลานั้นแล้ว

เวลาเดินไปไม่เคยจะหวนกลับ
ฝากเพียงรอยทางกับความหลัง
ฉันหวังว่าวันหนึ่ง แม้ใจเราร้าวราน
เวลาจะรักษาใจเราเอง

ได้มองเธอทุกครั้ง ในหัวใจฉันยังเจ็บ
ยังคงคิดถึงวันเรารักกัน
แต่มันถึงวันนี้ ถึงเวลาต้องจากกัน
ไม่มึวันเวลานั้นแล้ว

เวลาเดินไปไม่เคยจะหวนกลับ
ฝากเพียงรอยทางกับความหลัง
ฉันหวังว่าวันหนึ่ง แม้ใจเราร้าวราน
เวลาจะรักษาใจเราเอง

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
4月22日

รับรู้

ดีที่เสปซเป็นที่ๆคนอ่านน้อย
ดังนั้น ก็ถือได้ว่าเป็นหนทางระบายอะไรบางอย่าง ได้พอประมาณ
แต่ก็เอาเหอะ
เอาเรื่องที่สาธารณะรับรู้ได้ ... ก็พอ
 
สนุกกับการฝึกงานมาก
แต่เบื่อมาก
กับการไม่ได้รับรู้อะไร
หรือรับรู้ โดยทำอะไรไม่ได้

ดังนั้น
ค่าไม่ต่างกันเลย ระหว่างรับรู้ หรือ ไม่รับรู้

ให้เวลา และระยะทาง พิสูจน์อะไรหลายอย่าง
เรายอมรับว่าเราหมดความอดทนกับสิ่งบางสิ่งแล้วจริงๆ
เราจะไม่ทนมันอีกต่อไป
พอมาอยู่ที่นี่ เหมือนความคิดถึงจะค่อยบดบังทุกสิ่งทุกอย่างไว้
แต่ในที่สุด มันก็ตามมาหลอกหลอนให้เสียใจข้ามภูมิภาคอยู่ดี

จะดีมาก
ถ้าอยู่ที่นี่ โดยปิดตา ปิดหู ปิดปาก ปิดทุกประสาทสัมผัส โดยไม่รู้เรื่องที่โน่นเลย
แต่ก็เป็นไปไม่ได้
เพื่อนยังอยู่ทั้งคน ...
 

วันนี้ตอนสี่ทุ่ม มีพี่เดินมาถาม "ห่วงมากเลยเหรอ"
"เรื่องอะไรคะ"
"เรื่องงานที่โน่นน่ะ"
"..."
"นักแสดงต้องมีสมาธิเวลาอยู่บนเวทีนะ"
 
แต่ฉันทำไม่ได้หรอก
4月12日

มหาสงกรานต์

กลับไปตอนสมัคร อบจ
แล้วรู้ตัวเองว่าจะลงฝ่ายศิลป์
ในใจคิดไว้อย่างนึงว่า ... ไม่ใช่คนถนัดงานพิธีการ หรืออะไรสวยๆงามๆมากมาย
ถ้าได้ทำจริง คงท้าทายมาก
แล้วมันก็มาจริงๆ กับ "งานมหาสงกรานต์"

งานสงกรานต์ผ่านไปได้ด้วยดี

ซึ่งตอนแรก รู้สึกกดดัน ค่อนข้างมาก ด้วยเหตุดังนี้

1.เป็นงานแรก ที่จะเป็น first impression ของ อบจ ต่อทุกคน โอ้ววววววว
2.กรูไม่เคยทำงานพิธีการที่มันละเอียดดดดดดดดดด แบบนี้ โอ้ว พิธีสงฆ์ โอ้ว พิธีการกับผู้ใหญ่ โอ้วววว
3.ปีที่แล้ว นัท(ฟาโรส) ทำไว้ดี (จริงๆนะ)
4.เวลาตัวเองก็น้อย ฝึกงานก็กินชีวิตไปทั้งวันแล้ว โอ้ววว งานเลี้ยงรุ่นอีก เยอะไปไหนนนน

เรียกว่าสงกรานต์นั้นก็เตรียมตัวตั้งแต่ช่วงเกือบๆกลางมีนา ที่นัทเข้ามาถ่ายทอดงานให้
ขอบคุณนัทมากๆ ถ้าไม่ได้นัทมาดูแลถ่ายทอดภาพงานให้ เราคงมองอะไรไม่ออกเลย

 

การเตรียมงานเป็นไปทีละนิด ทีละนิด ด้วยความจำกัดของเราเองที่ไม่มีเวลาอยู่จุฬาฯเต็มๆวันเลยสักครั้ง
อาศัยวันละชั่วโมงในการเข้าไปคุยกับกองกิจบ้าง เรือนไทยบ้าง นู่นนิดนี่หน่อย วันละเล็กละน้อย
2-3 คืนก่อนงาน เป็นอะไรที่เวิ่นเว้อ เพราะเราเองก็ทำเชคลิสต์มา ของทุกอย่างก็ครบดี
แต่ทั้งนี้ ด้วยความไม่เคยชินกับงานอย่างนี้ ก็อดกลัวไม่ได้ ว่าจะขาดอะไรมั้ย
เลยพยายามรันงาน คิดทุกอย่างเป็นภาพหนัง จินตนาการเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ของในภาพนั้นมีอะไรอีกบ้าง
คิดแล้วคิดอีก อดห่วงไม่ได้สักกะนิด
ก่อนวันจริง นอนไม่หลับ
เลยนั่งเล่น Hi5 จนตีห้าแล้วไปสแตนบายที่หอในกับน้องๆล้านนา

 

 

 

 

วึบบบบบบบบบบบบบบบ !!
ทุกอย่างผ่านไปเหมือนเสี้ยววินาที

 

วินาทีนี่งานเสร็จ รู้สึกแปลกๆ
โล่ง .......

 

แล้วทั้งโลกก็หยุดหมุนเมื่อขนของทุกอย่างเสร็จ
ขอกรูนอนตายก่อนนะ .... เหอๆๆ

อันดับแรก
ท่านอธิการ หมอภิรมย์ และคณาจารย์
ขอบคุณที่มางานหนูนะคะ
หนูจัดไม่ได้เลยค่ะ ถ้าท่านไม่ว่าง ^^'
อาจารย์เจี๊ยบ
อาจารย์เหมือนทางด่วนสายซูเปอร์ไฮเวย์
แค่พูดดดด อาจารย์จัดให้หนูสามารถประสานงานได้ง่ายดายทุกอย่าง
โดยเฉพาะกับเรือนไทย ...
ขอบคุณที่ตรวจเช็คงาน ขอบคุณที่ประสานงานกับอาจารย์ให้นะคะ
รักอาจารย์เจี๊ยบค่า


พี่นุ พี่ปัด
ติดตามเช็คงาน ให้คำปรึกษา ดูแลจดหมายและโครงให้ตลอดเวลา
ไม่ได้พี่ๆก็ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงเหมือนกันค่ะ

พี่บุ๋ม พี่นุสรา เรือนไทย
ถ้าไม่ได้พี่สองคนอำนวยความสะดวกให้ รวมทั้งติดต่อหอศิลป์ให้ อะไรคงยากกว่านี้เยอะ
ขอบคุณจริงๆค่ะ


นัท
ขอบคุณที่ถ่ายทอดทุกสิ่งทุกอย่างให้ ถ้าไม่มีแกนะ เกือบทุกอย่างนี่ ... เราก็ไม่รู้จะเริ่มยังไงจริงๆ


ชมรมล้านนา อีสาน ทักษิณ Photo ดนตรีไทย
น้องๆให้ความร่วมมือดีมาก
ชมรมล้านนา
กับชุด การแสดงอันสุดอลังการ ทำให้ภาพงานดีขึ้นเยอะมาก แต๊งน้องปอนด์ น้องฝุ่น และพี่ฝ้ายเป็นพิเศษนะ
ชมรมอีสาน
น้องส้มกับเพื่อน ที่แต่งมาเริ่ดมาก
ชมรมทักษิณ
กับคอสตูมสีสวย พี่ชอบกระโปรงมากค่ะ อยากได้
โฟโต้ บิลลี่แอนด์เดอะทีม พี่ดีใจที่งานพี่ได้เป็นงานลองสนาม ยังไงอย่าลืมไรท์รูปให้พี่นะ อ้อ แต๊งกิ้บบู้ด้วยนะจ๊ะ วันนี้มาในนามโฟโต้
ดนตรีไทย
เป๊ะมากทุกกระบวนการ ไม่รู้จะพูดยังไง
แต่พี่ขำมาก
ตอนพิธีรดน้ำ
แล้วพอหันไป
เอ๊ะ !! มันเพลงลอยกระทง 555


น้องเก่ง
เยี่ยมมากกับงานแรกที่ได้ร่วมงานกัน เรื่องสถานที่นี่เป๊ะจริงอ่ะ สู้ต่อไปนะเก่งงงงงงง
น้องชายด้วยนะ พี่ขอบคุณมากๆๆๆๆ เหมือนกัน เสียดายวันจริงติดธุระ (แต่ก็ยังแต่งมา แรดด 555)


น้องหญิง
กับสวัสดิการสาวสุดสวย ทำได้เป๊ะตามแผนที่วางไว้ทุกอย่าง พี่ฝากงานด้วยนะตอนไปเชียงดาว
สู้ๆ มีอะไรก็อย่าเครียด ปรึกษาพี่ได้นะ


สน
ขอบคุณตลอดเวลา ตั้งแต่เรื่องชมรม เรื่องเลี้ยงรุ่น จนมาถึงงานอบจนี่
แกช่วยเราทุกอย่างเลย ... แต่เราเองกลับไม่ค่อยได้ช่วยแก เราขอโทษและขอบคุณแกนะ รักนะสน

แป้ง
ขอบคุณที่สุดดดดดดดดดดดดดดด และขอโทษที่สุดดดดดดดดดดดดดดดด
กับเรื่องจดหมาย
แป้งช่วยเราไว้เยอะมากๆ
รู้มั้ยว่าช่วงเตรียมงาน เราหายเหนื่อยไปเยอะเพราะแป้งนะ
แต่ ... เราก็ทำให้แป้งเหนื่อย และวุ่นวายไปเยอะเหมือนกัน
ขอบคุณนะๆๆ


น้องสัน และน้องๆแสงเสียง
แหะ ระบบเสียงเพอร์เฟค ขอบคุณมาก
วิธีแยกสองจุด เวิร์คมากค่ะ
แต่ที่พี่จะขอบคุณมากกว่า คือ ที่ช่วยขนของตอนจบงาน
สุภาพบุรุษแสงเสียงตัวจริงอ่ะ กลุ่มเนี้ยยยยยยยยยยยยยยย


น้องดาว
กับน้องสาวคนนี้ก็เยี่ยมมากเหมือนกัน
คิดไม่ผิดที่ไว้ใจ ...
ขอบคุณที่อยู่ดึกเป็นเพื่อน
ไปซื้อของเป็นเพื่อน
จัดของเป็นเพื่อน
โน่น นี่ นั่น เป็นเพื่อน
ก็เราเป็นทีมเดียวกันนี่นา
อย่าเครียดกะงานเหมากนะหนู พี่อยากช่วยเหมือนกัน แต่ เอ่อ ''' งานตัวเลขน่ะเหรอ อย่าเลย


น้องยู
เป็นไงกับงานแรกแบบจริงจัง
ขอบคุณที่ช่วยพี่เยอะมาก โดยเฉพาะการติดต่อสงฆ์ ซึ่งพีทำไม่ด้ายยย
หน้าที่ดูแลรองเท้าพระไม่ใช่เรื่องง่ายๆนะ 555
ต่อไปก็ต้องเป็นเจ้าของโครงกะเค้าแล้วนะ
ไว้งานยู พี่จะช่วยนะ สัญญา


สืบ
เข้ามาช่วยชีวิตวินาทีสุดท้ายมากๆ เป๊ะจริงอ่ะคนนี้ ยังไงงานแกเราสัญญาว่าจะช่วยเต็มที่เหมือนกันนะ
ขอบคุณพี่อ้นด้วยเหมือนกันนะคะ ที่มาเช็คงานให้
เตยด้วย สำหรับคำปรึกษาดีๆนะ ^^


น้องเฟิร์น และผองเพื่อน
กับดอกไม้แสนสวย
พี่ไร้สกิลจริงๆว่ะ
น้องๆจัดได้ตรงตีมมาก (เหลือง ส้ม แดง ^^)
ฝ่ายศิลป์คณะนี้เยี่ยมจริงๆ
อ้อ ขอบคุณปอแก้วที่ไปหาคนมาให้ด้วยนะจ๊ะ


น้องปุ้ย
เมื่อนึกถึงน้องโรงเรียน ปุ้ยจะเป็นลำดับต้นๆ
พี่เคยชวนปุ้ยทำงานด้วยหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่เคยมีโอกาส
นี่แหละเป็นครั้งแรก
ดีใจมากๆ ...
หนูทำได้เป๊ะมากจ้ะ ^^


น้องปู น้องเบียร์
กับพิธีกรคนเก่ง
น้องปูดูจะมืออาชีพกะเชิงนี้ ในขณะที่น้องเบียร์ พี่รู้ว่าสวยจนแอบลนบ้าง ฮ่าๆๆ
แต่สุดท้าย ภาพมันก็ออกมาครื้นเครงดี
พี่ฝากขอบคุณน้องคนอ่านกลอนคนนั้นด้วยนะ
จำได้ว่ารู้สึกจะเป็นหนึ่งในตัวแม่วิชาโฟคลอร์ 555
น้องทอย


แกไม่ทิ้งพี่จริงๆว่ะ
ขอบคุณที่โดดฝึกงานมาเพื่อพี่นะ


ซัน
สอบเสร็จแล้ว ยินดีด้วย
ถ้าไม่มีแก ก็คงไม่มีอาหาร เนอะ
แต่ชั้นยังไม่ได้กินเลยแกกกกกกกกกกกกก


น้องนุ้ย
เสียดายที่วันจริงมาไม่ได้
แต่ช่วยพี่เท่าที่่ช่วย ก็เยี่้ยมมากแล้ว
เอ๊ะ หนูเป็นเหรัญญิกโครงนี่นา
เดี๋ยวเจอกัน 555

น้องโอ๊ค
กับการทำหน้าที่สารพัดแทนฝ่ายลงทะเบียน
ยังไงคงได้ร่วมงานกันอีกนะ แม่เลขา อ1


น้องต่าย น้องวิกกี้
คอสตูมงานนี้ เริ่ดดดดดดดดดดดดด


น้องเล็ก
ขอบคุณสำหรับการเป็นองครักษ์น้องปุ้ย
ในการถือขัน และ เลื่อนขัน 555

น้องวี
กับการตื่นมาช่วยพี่ขนของอย่างฉุกละหุกในวันนั้น
จำได้ว่ารถวิ่งไปครึ่งทาง วีถามว่า "นี่ขนของงานอะไรเหรอ"
555


น้องเอ้
ช่วยพี่ด้านประเมินผลได้จริงๆว่ะ
วัดปทุมวนาราม และ หอประชุมจุฬาฯ
สำหรับอุปกรณ์ในพิธีสงฆ์


โน๊ต และ คณะวิศวกรรมศาสตร์
สำหรับถังน้ำสีดำสามใบนั้น


น้องพีล
ขอบคุณที่ทำการ์ดให้
แต่พี่ไม่ได้ใช้
เพราะ ... งบหมด - - '
แต๊งนะจ๊ะ

สภานิสิต
สำหรับการผ่านโครงแรกอันแสนตื่นเต้น
ขอบคุณคำแนะนำดีๆจากพี่โดนัท และคนอื่นๆในสภา
และขอบคุณอย่างสุดซึ้ง สำหรับงบที่เพิ่มมา 300 บาท ขอบคุณจริงๆนะคะ ไม่คิดว่าจะได้งบเพิ่ม ^^''

ฮาร์ท ชานม ต๋อม
แม้ดิชั้นจะแอบงอนนิดๆที่ฮาร์ทมาจุดเทียนไม่ทัน
ชานมและต๋อมที่มาเลท (แต่ก็ไปซื้อของให้กุนี่ ได้ข่าว 555)
ชั้นรู้นะว่าพวกแกตื่นสายกว่าที่ชั้นนัดไว้
โกรธน่ะโกรธ
แต่
ยังไงก็รักนะ

แล้วก็
ขอบคุณทุกๆคนที่มาร่วมงานเลยนะ
ขอบคุณจริงๆค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา


สุดท้าย
คุณพ่อคุณแม่
ขอบคุณสำหรับ .. ทุกๆอย่างจริงๆ

3月14日

... เลี้ยงรุ่น ...

สวัสดีค่า เลี้ยงรุ่นCUD40 (อันรอมาแสนนาน) มาแล้ว

งานเลี้ยงรุ่นเราจะจัดขึ้นในวันเสาร์ ที่ 5 เมษายน เวลา 18.00-22.00 (สามารถอยู่ต่อได้เรื่อยๆ แต่โปรแกรมเสร็จประมาณ 22.00)
 
************สถานที่************
ณ ร้าน THAT'S IT ศาลาแดงซอย 1
วิธีไปก็ง่ายมาก ลงใต้ดินสาขาสีลม หรือลงบีทีเอสสาขาศาลาแดง เดินไปนิดเดียว ก็ถึงเลยค่ะ
รายละเอียดร้านดูในเว็บนี้นะ รวมทั้งแผนที่ด้วย
http://www.thatisitrestaurant.com/about.htm
(ดูในเว็บมันจะดูธรรมชาติๆ เป็นร้านผู้ใหญ่หน่อยใช่ป่ะ แต่ของจริงนี่อย่างผับเลยอ่ะ มืดๆ การตกแต่งก็ไม่ต่างจากผับทั่วไปเท่าไหร่ มีบาร์ด้วย เปิดเพลงอะไรก็ได้ 555+ มาแดนซ์กัน ไม่ต้องห่วงนะว่าบรรยากาศจะดูทางการเกิ๊น ไม่เลย 555+)
ปล มีที่จอดรถด้วยนะ
 
************ในงานมีอะไรบ้าง************
- ของกิน
- ดนตรี เท่าที่ในรุ่นอยากทำ อยากเล่น
- กิจกรรมต่างๆ
- ของที่ระทึก เอ๊ย ระลึก
 
************ค่าใช้จ่าย************
550 ต่อคน รวมค่าอาหาร เครื่องดื่ม สถานที่ ไม่รวมค่าเหล้านะ (แต่มีมิกเซอร์แล้ว อ้อ รายละเอียดเหล้าอยู่ด้านล่าง)
แต่ 550บาทเนี่ย รุ่นเราจะขาดทุน ถ้าคนมาน้อยกว่า 100 คน แต่จะได้กำไร ถ้ามามากกว่า 100 คน ดังนั้น มากันเยอะๆนะค๊าาาาาาา
 
 
************สำคัญมาก************
เรามาช่วยกันทำงานเลี้ยงรุ่นกันเถอะ ^^  โดยเฉพาะงานในส่วนบนเวที ต้องการกิจกรรมมาเติมเต็มความสนุกให้งานกันนะจ๊ะ
1.ฝ่ายลงทะเบียน + ขายของที่ระลึก - ดูแลหน้างาน ทำเป็นกะๆไป ทำทั้งงานไม่ได้กินข้าวพอดี
2.VTR - ช่วยๆกันทำวีดีโอมาเปิดในงานกันนะ ไม่เกี่ยวกะรุ่นก็ได้ ใครอยากพรีเซนท์ผลงานตัวเอง เชิญเล๊ย (เอายาวไม่เกิน 5-10 นาทีนะ)
เอางี้ ใครทำ VTR เป็น มีโปรเจคจะให้ช่วยอย่าง ติดต่อมาได้เลยจ้ะ
3.การแสดงลัลล้า -  เช่น ใครอยากจะเต้นประกอบเพลง บอกมา (ได้บรรยากาศแบบงานปีใหม่)
4.ดนตรี - เวรี่ๆๆๆๆๆๆๆๆ สำคัญ ต้องการมาก มีตั้งแต่การเล่นแบบครบวงดนตรี (มีเครื่องดนตรีอยู่แล้ว) รวมไปถึงแบบอะคูสติก (ร้อง+มือกีตาร์โปร่งคนเดียว) หรือจะเอาแบ็คกิ้งแทรคมาร้องก็ได้ บอกมาเลยค่า ทำได้ทุกอย่าง อันนี้ช่วยๆกันทำนะ อยากให้มีเยอะๆเป็น
THE RETURN OF CONCERT ม.6 ไปเล้ยยยย
5.พิธีกร - จะมาแบบเดี่ยว แบบคู่ เอาเลยค่ะ อันนี้ก็รับผิดชอบเป็นช่วง ไม่ต้องทำทั้งงานเหมือนกัน
6.กิจกรรม - คิดกิจกรรม เช่น เล่นเกม อันนี้ก็อยากได้เหมือนกันนะ กลัวคนทำน้อย
7.ของที่ระลึก - จริงๆแล้วมีปุ๊กกี้ดูแลตีมงานอยู่ แต่ว่าใครอยากเอาของมาขายในงาน ก็ได้เลยนะจ๊ะ ไม่ว่าจะเป็นของที่เกี่ยวกับรุ่น หรือของทำเอง แต่ว่า ไม่มีพื้นที่ให้มากนะ
(กำไรทั้งหมดเก็บเอาเข้าตัวเองได้เลย แต่ถ้าใครจะแบ่งให้รุ่นก็ตามแต่ศรัทธาจ้ะ 555)
8.หนังสือ - คิดๆอยู่ว่าจะมีหนังสือดีมั้ย ? แต่แพง อย่าเลยเหอะ
 
 
มาช่วยกันทำนะค้าาา

สามารถทำฝ่ายไหนได้ ตอบมาทาง HI5 นี้ พร้อมเบอร์ เดี๋ยวโทรกลับค่า
หรือถ้าใครไม่สะดวกทาง HI5 สามารถโทรมาได้ที่ 0894403967 โดยตรงเลยนะ
 
************เรื่องที่ยังไม่ออก************
1.ตีมงาน คิดอยู่

 

สงสัยอะไร ถามมาในไฮไฟ้ได้เลย
เช่น สงสัยค่าเหล้า ว่าที่โน่นราคาเท่าไหร่ เอาไปเองค่าเปิดขวดเท่าไหร่ เป็นต้น
ปล. งานนี้คนชอบดริ๊งไม่ต้องห่วง ส่วนคนไม่ชอบก็ไม่ต้องกลัวอึดอัดนะจ๊ะ ~
กิ๊ก 0894403967